Rondom Ysaÿe

Birthe Blom- viool, Mirsa Adami-piano en Leo Samama-historisch verteller

Dit programma voert langs een fascinerend netwerk van muzikale vriendschappen, invloeden en eerbetonen rond Eugène Ysaÿe. Zijn Poème élégiaque, opgedragen aan Gabriel Fauré, vormt het dramatische beginpunt. Daarna klinkt de omvangrijke Vioolsonate van Louis Vierne, een werk vol lyriek, virtuositeit en Franse laatromantiek.

Na de pauze staat Ysaÿe opnieuw centraal met de vurige derde solosonate, de Ballade, opgedragen aan George Enescu. Enescu’s Impromptu concertant sluit daar prachtig op aan, waarna Fauré’s verfijnde Vioolsonate de muzikale lijnen verder samenbrengt. Het programma eindigt met Chaussons meeslepende Poème: een zinderende, bijna droomachtige finale waarin viool en piano samensmelten tot één expressieve klankwereld.

Een programma over bewondering, inspiratie en muzikale verbondenheid — van Fauré en Ysaÿe tot Enescu, Vierne en Chausson.

Birthe over Ysaÿe:

Voor mij is Eugène Ysaÿe een van de meest fascinerende sleutelfiguren van de muziek rond 1900. Niet alleen als componist, maar vooral als violist en als spil in een netwerk van componisten en musici die elkaar ontmoetten, inspireerden en beïnvloedden. Wanneer ik naar de oude opnames van Ysaÿë luister, hoor ik een vioolspel dat tegelijk vrij, persoonlijk en intens expressief is. Het is alsof de muziek niet alleen gespeeld, maar verteld wordt. Die heel eigen klank en manier van musiceren roepen een wereld op die vandaag bijna verdwenen is.

Juist die wereld wil ik met dit programma dichterbij brengen. Ysaÿe stond midden in het muzikale leven van zijn tijd en onderhield nauwe contacten met componisten als Fauré, Enescu en Chausson. Hun muziek draagt iets van die onderlinge uitwisseling in zich: van bewondering, vriendschap, inspiratie en soms ook een zoektocht naar nieuwe mogelijkheden voor de viool.

Ysaÿe’s eigen composities fascineren mij omdat ze die overgang naar een nieuwe muzikale taal zo sterk voelbaar maken. In zijn Poème élégiaque klinkt een donkere, bijna gesproken emotionaliteit, terwijl de derde solosonate, de Ballade, de viool tot een haast orkestrale verteller maakt. Tegelijkertijd hoor ik in de werken van Fauré, Enescu en Chausson steeds andere facetten van dezelfde klankwereld terug.

Dit programma is voor mij daarom meer dan een verzameling prachtige werken. Het is een muzikale ontmoeting met een tijdperk waarin grote meesters elkaar nog persoonlijk ontmoetten, voor elkaar schreven, naar elkaar luisterden en elkaar beïnvloedden. Door deze muziek samen te brengen, probeer ik iets van die bijzondere sfeer opnieuw tot leven te wekken: de klank van een tijd waarin de viool nog bijna grenzeloos leek in haar expressieve mogelijkheden, en waarin Ysaÿe voor mij een van de belangrijkste gidsen was.

                                                  HIERONDER KUNT U LUISTEREN NAAR EEN LIVE OPNAME VAN YSAYE BALLADE GESPEELD DOOR BIRTHE